"Allah'ı Kim Yarattı?" Sorusunun Felsefi ve Mantıksal Analizi
İnsan zihni, yaratılışı gereği etrafındaki her şeyi bir nedene ve başlangıca bağlama eğilimindedir. Gördüğümüz, dokunduğumuz veya algıladığımız her nesnenin, her olayın bir sebebi vardır.
Nedensellik İlkesi ve Sınırları
Günlük hayatta deneyimlediğimiz evren, tamamen bir "başlangıç" ve "son" kanununa tabidir. Doğarız, büyücez, yaşlanırız; binalar inşa edilir, makineler üretilir ve her eserin bir sanatçısı bulunur. Evrendeki bu düzen, insan aklına otomatik olarak şu kuralı yerleştirir: "Her eserin bir usta, her başlangıcın bir başlatıcı olmalıdır."
Ancak felsefi ve mantıksal açıdan bakıldığında, nedensellik ilkesi evrenin içindeki nesneler ve olaylar için geçerlidir. Evrenin ve zamanın kendisini yaratan bir Yaratıcı'yı, yine evrenin içerisindeki fiziksel kurallarla veya "üretilme" mantığıyla açıklamak kategorik bir hata (felsefede kategori hatası) olarak değerlendirilir.
Sonsuz Silsile (Regressus Ad Infinitum) Çıkmazı
Eğer "Allah'ı kim yarattı?" sorusuna bir cevap olarak O'nu da yaratan başka bir varlık olduğunu iddia edersek, mantıksal olarak bu sefer o ikinci varlığı kimin yarattığı sorulmalı ve bu zincir mantıken sonsuza kadar gitmelidir.
Sonsuz silsile, felsefede ve mantıkta bir argümanın tıkanma noktasıdır. Eğer bir başlangıç noktası (ilk muharrik / ilk hareket ettirici) kabul edilmezse, hiçbir şeyin var olması mümkün olamaz. Tren vagonları gibidir; arkadaki vagonu önündeki çeker, onun önündekini de diğeri... Eğer en başta çeken, bağımsız ve lokomotif görevi gören bir güç olmasaydı, arkadaki hiçbir vagon hareket edemezdi. Dolayısıyla mantık, zincirin bir yerde "başlangıcı olmayan bir başlangıç" ile sonlanmasını zorunlu kılar.
Yaratıcı Kavramının Doğası
İslam inancında ve kelam ilmînde Allah, Vacibü'l-vücud (varlığı zorunlu olan, var olmak için başkasına ihtiyaç duymayan) olarak tanımlanır.
Yaratılan (Mahluk): Sonradan var olmuştur (hadis), zamana ve mekana bağımlıdır, bir başlangıcı ve sonu vardır.
Yaratıcı (Hâlık): Ezelî ve ebedîdir.
Yani başlangıcı ve sonu yoktur. Zamanı ve mekânı yaratan O'dur; dolayısıyla Kendisi zamanın ve mekânın kurallarına bağlı olamaz.
Bir varlığın "Yaratıcı" sıfatına sahip olabilmesi için, her şeyden münezzeh, sınırsız güç sahibi ve kendi kendine kaim (Samed) olması şarttır.
Bu konuyu derinlemesine inceleyen ve farklı bakış açıları sunan
Bu video, bahsi geçen felsefi ve mantıksal sorulara bilim insanları ile felsefecilerin getirdiği perspektifleri anlamak için faydalı bir rehber sunmaktadır.
Akli ve Mantıksal Bir Zorunluluk: İlk Sebep
"Bütün varlıkları Allah yarattıysa, Allah’ı kim yarattı?" sorusu, insan zihninin sebep-sonuç ilişkisine dayanan çalışma mekanizmasından kaynaklanır.
Eğer Allah’ın da bir yaratanı olduğu iddia edilirse, bu durum mantıksal bir zincirlemeleme yaratır: O ikinci yaratıcıyı kim yarattı? Onu kim yarattı? Bu soru silsilesi sonsuza kadar gider ki felsefede ve kelam ilminde buna "teselsül" denir.
Neden "Başlangıcı Olmayan" Bir Varlık Olmalıdır?
Yaratıcı ve Yaratılmış Farkı: Yaratılan varlıklar (mahlûkat) sonradan var olur, zamana ve mekana bağımlıdır, eksiktir ve bir sebebe muhtaçtır.
Oysa Yaratıcı sıfatı gereği, varlığı kendinden olan, başlangıcı (ezelî) ve sonu olmayan, hiçbir şeye muhtaç olmayan (Samed) makamdadır. Zincirin Son Durağı: Mantık bize, arkaya doğru uzanan bunedenler zincirinin bir yerde durması gerektiğini söyler.
Her şeyi başlatan, kendisi yaratılmamış ama her şeyi yaratan "İlk Sebep" (Illiyet İlkesi) olmaksızın evrendeki hiçbir varlık açıklanamaz.
"De ki: O, Allah’tır, tektir. Allah sameddir (her şey O’na muhtaçtır, O hiçbir şeye muhtaç değildir). O doğurmamıştır ve doğmamıştır. Hiçbir şey O’na denk değildir." (İhlâs Suresi, 1-4)
Sonuç olarak; Yaratıcı kavramının tanımı gereği O, "yaratılan" kategorisine giremez.

Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın.