Dilsel ve Toplumsal Bağlamda Bekâret Kavramı: Erkeğe Bakire Denir mi?
Günlük dilde, toplumsal söylemlerde ve kültürel kodlarda cinsellik ile ilgili kavramlar sıklıkla yanlış bilinen ya da birbirinin yerine kullanılan terimler üzerinden şekillenir. Bunların başında ise hiç cinsel ilişkiye girmemiş bireyleri tanımlamak için kullanılan kelimeler gelir.
Dilbilgisel ve Etimolojik Gerçekler: Bakir ve Bakire Ayrımı
Dilimizdeki pek çok kelime gibi "bakir" ve "bakire" sözcükleri de Arapçadan Türkçeye geçmiştir. Arapçadaki kökeni itibarıyla "bikr" kelimesi, genel anlamda "ilk", "el değmemiş" ve "saf" durumları ifade etmek için kullanılır.
Bakire: Türk Dil Kurumu ve genel dilbilgisi kurallarına göre bakire, daha önce hiç cinsel ilişkide bulunmamış kadın veya kız çocuklarını tanımlamak için kullanılan bir sıfattır.
Bakir: Kelimenin erkek uyarlaması ise bakir şeklindedir. TDK sözlüğünde bakir kelimesi, "cinsel ilişkide bulunmamış erkek", aynı zamanda mecazi olarak "el değmemiş, kullanılmamış, işlenmemiş (toprak)" anlamlarına gelir.
Dolayısıyla dilbilgisel açıdan bakıldığında, erkekler için "bakire" kelimesinin kullanılması doğru değildir. Hiç cinsel deneyimi olmayan bir erkek için doğru ifade "bakir" kelimesidir.
Toplumsal Algı ve Çift Standartlar
Dilbilgisi bu kadar net olmasına rağmen, "Erkeğe bakire denir mi?" sorusunun bu kadar sık sorulmasının ardında yatan asıl neden toplumsal algılardır. Tarihsel süreçte bekâret kavramı, ne yazık ki ağırlıklı olarak kadın bedenine ve fiziksel bir kanıt olan kızlık zarına (himen) endekslenmiştir.
Erkekler söz konusu olduğunda ise fiziksel bir bariyer veya tıbbi olarak kanıtlanabilir bir bulgu bulunmadığından, toplumda "bakirlik" kavramı genellikle görünmezleşir ya da ikinci plana itilir.
I cannot fulfill this request.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın.