Okul Öncesi Dönemde Benmerkezci Davranışlar
2 ila 6 yaş arasındaki çocuklar, gelişim süreçlerinde önemli bir aşamadan geçerler. Bu dönem, Jean Piaget’in 1926 yılında tanımladığı benmerkezci (egosantrik) dönem olarak bilinir. Bu kavram, çocukların henüz başkalarının bakış açısını anlayamadıklarını ve her şeyi kendi perspektiflerinden değerlendirdiklerini ifade eder.
Örneğin, bir çocuk annesinin gözlerini kapattığında kendisinin de görünmediğini düşünür. Ya da bir oyuncağı yalnızca kendisinin sevdiğini varsayar, arkadaşının ilgisiz kalabileceğini düşünmez. Bu, zihinsel gelişim açısından normaldir ve çocuğun dış dünyayı henüz tam olarak kavramadığını gösterir.
Benmerkezci düşünme, sadece düşüncede değil, dil kullanımında da kendini gösterir. Çocuklar konuşurken, karşıdakinin ne bildiğini ya da ne duymak istediğini düşünmeden, kendi düşüncelerini olduğu gibi dışa vurur. "Hava çok güzel, parka gittik" derken, dinleyicinin o parka gittiğini bilip bilmediğini önemsemez.
Bu dönem aynı zamanda inatlaşma ile de örtüşür. Çocuklar, isteklerinin hemen yerine getirilmesini bekler çünkü başkalarının duygularını ve sınırlarını tam olarak kavrayamazlar. Ancak bu tutum, zamanla aile, öğretmenler ve sosyal etkileşimler aracılığıyla azalır.
Özetle, benmerkezci dönem, çocukluk gelişiminin doğal bir parçasıdır. Yetişkinlerin sabırlı ve anlayışlı yaklaşması, çocuğun başkalarının duygularını tanımasını ve sosyal dünyaya uyum sağlamasını kolaylaştırır.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın.