Çocuğunuza Bağırırsak ne olur?

Çocuğa Bağırmak Sonuçlarını Düşünmeden Yapılan Bir Tepkidir

Çocuklar, dünyayı keşmederken hatalar yapmakta ve sınırları test etmektedir. Bu durumda ebeveynler, zaman zaman kontrolü kaybedip bağırmaya yönelebilir. Ancak bu davranış, kısa sürede sakinliği sağlasa da uzun vadede ciddi masrafları olur.

Çocuğa bağırmak, sadece bir ses yükseltme eylemi değil, aynı zamanda duygusal bir darbedir. Küçük bedenleri ve henüz gelişmekte olan ruhları ile bağırığa maruz kalan çocuklar, kendilerini değerli hissetmez, güvensizlik çeker ve içinde bulundukları ortamı tehdit olarak algılar. Bu da onların özgüvenini zedeler, içine kapanmalarına neden olur.

Yıllarca süren azarlamalar ve bağırışlar, çocukların gelişim dönemlerinde derin yaralar açabilir. Yapılan araştırmalar, sürekli sözel istismar gören çocukların, ergenlik ve yetişkinlikte anksiyete, depresyon ve öfke kontrol sorunları yaşama ihtimallerinin arttığını gösteriyor. Çocuklar, anne-babalarının ses tonuna değil, sevgisine değil, tepkiselliğine değil, sabrına ihtiyaç duyar.

Doğru iletişim, bağırmakla değil, dinlemekle kurulur. "Susturmak" değil, "anlaşmak" hedef olmalı. Çocuk, sadece disiplin değil, anlayışla büyüyebilir. Bir hata karşısında önce nefes almak, sonra konuşmak; bağırış yerine duyguları adlandırmak, hem çocuğu hem de ebeveyni korur. Unutulmamalıdır: Bağırmak, çözüm değil, çözülmenin habercisidir.