Türkçedeki Çocuk Sözü Gerçekten 'Domuz Yavrusu' mu Demek?
Tarihsel kaynaklar incelendiğinde, çocuk kelimesinin etimolojisi hakkında iki temel görüş bulunmaktadır. Bunlardan ilki, kelimenin tarihî kökenine dayanan yaygın bir yanılgıya veya tarihî kayıtlara dayanır.
Kâşgarlı Mahmud’un 11. yüzyılda kaleme aldığı Divânü Lugâti't-Türk eserinde çocuk sözcüğü "domuz yavrusu, her şeyin küçüğü" şeklinde açıklanmıştır. Bu durum, kelimenin kökeninin domuz yavrusuna dayandığı ve zamanla anlam kaymasına uğrayarak insan yavrusu anlamını kazandığı yönündeki iddialara zemin hazırlamıştır.
Ancak dil bilcileri ve etimologlar (örneğin Saadet Çağatay ve Sevan Nişanyan gibi isimler), insan yavrusunun domuza benzetilmesinin mantıklı bir anlam kayması olmayacağını belirtmektedir. Modern etimolojik incelemelerde kelimenin bebek dilindeki ses taklitlerinden (çi-çi veya çu-çu) ya da "ufak/küçük" anlamındaki köklerden türediği, "domuz yavrusu" tanımının ise o dönemdeki dar bir coğrafi kullanıma veya fonetik benzerliğe dayanan tarihî bir istisnadan ibaret olduğu kabul edilmektedir.
Sonuç olarak; kelimenin geçmişteki bazı sözlüklerde bu anlamla kaydedildiği doğru olsa da, bugünkü etimolojik ve linguistik kabulde kelimen doğrudan "domuz yavrusu" anlamına gelmez; köken olarak "küçük şey" veya bebek dilindeki seslerden evrilen bir küçültme/sevgi sözcüğüdür.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın.