IHFA nın hükmü nedir?

İhfâ’nın Türkçe’de Anlamı ve Okunuşu

İhfâ, Kur’an-ı Kerim tilavetinde önemli bir kuraldır ve tenvin ya da sâkin nûndan sonra gelen bazı harflerle ilgilidir. Bu kurala göre, tenvin veya sâkin nûn’dan sonra gelen belirli harfler geldiğinde, nûn sesi tam olarak çıkartılmaz; ancak dağın dibinde saklı gibi hafifletilerek okunur. Bu arada nûn’un yerinde durduğu, yani günnesiyle birlikte okunduğu söylenebilir. Bu şekilde, idğam (tam yutma) ve izhar (açıkça okuma) arasında bir yol izlenir.

İhfâ’nın hükmü vaciptir. Yani Kıraat Âlimleri arasında tenvin ya da sâkin nûndan sonra 15 özel harften biri geldiğinde bu şekilde okunması konusunda büyük bir ittifak vardır. Bu 15 harf: b, t, c, s, ş, d, z, z, f, k, l, m, n, h, y şeklindedir. Ancak İmam Ebû Ca'fer, kaf (ك) ve gayn (غ) harflerini de bu gruba dahil ederek ihfâ harflerini 17’ye çıkarmıştır. Ona göre bu iki harfle birlikte ihfâ yapmak da caizdir.

Bu kural, özellikle Ankara Üniversitesi Diyanet İşleri Başkanlığı Kaynakçası gibi akademik kaynaklarda da desteklenerek, doğru ve güzel tilavet için önemli bir adım olarak gösterilir. Kur’an okurken bu kuralların bilinmesi, hem okuyuşun güzelleşmesini hem de anlamın daha sağlıklı kavranmasını sağlar.