İktiham: Osmanlı Türkçesi'nde Karşılık ve Dayanışma

İktiham, Osmanlıca kökenli bir kelime olup, modern Türkçede pek yaygın kullanılmamakla birlikte edebî metinlerde derin bir anlam taşır. Kelimenin temel anlamı; karşı durmak, göğüs germek, zorluklara direnmek veya bir duruma tahammül etmek şeklindedir. Bu nedenle iktiham, sadece fiziksel değil, aynı zamanda manevi dayanıklılığı da çağrıştırır.

Cenap Şahabeddin’in kullandığı gibi, “nâkābil-i iktiham müşkülâta musâdif oluyordu” ifadesinde, kanunun özellikle dik ve çetin dağlara tırmanırken karşılaştığı zorluklara direndiği ima edilir. Burada iktiham, doğal engellere karşı bir direnişin metaforu olarak kullanılmıştır. Yani sadece insan değil, kurumlar ve soyut kavramlar da bir tür iktiham içinde olabilir.

Kubbealtı Sözlüğü gibi kaynaklarda iktiham kelimesi, “karşılık”, “karşı durma” ve “dayanma” anlamlarına gelir diye açıklanır. Arapça kökenli bu kelime, özellikle edebiyatta güçlü duygular, mücadeleler veya ahlaki sınavlar anlatılırken tercih edilmiştir. Günümüzde bu kelime günlük konuşmada hemen hiç kullanılmaz; ancak eski nesil edebiyatını okurken karşımıza çıkması, dilimizin zenginliğini bir kez daha hatırlatır.

İktiham, yalnızca bir kelime değil, içinde direniş, azim ve sabır barındıran güçlü bir kavramdır. Eski dille yeni arasında bir köprü kurmak isteyenler için, bu tür kelimeler hem birer dil hazinesi hem de kültürel birer işaret taşır.

Ayrıca bakınız

Ayrıntılı makaleler

İlgili konular