Kumru ne söyler?

Kumruların Tesbihatı: Gökten İnen Bir Hatıra

Her sabah pencerenizin önünden geçen kumruların hafif seslerini duymuşsunuzdur. Pek azımız, bu küçük kuşların ne söylediğini merak eder. Oysa İslam geleneğinde, kumruların tesbih ettiği çok özel bir ifade vardır. Kumru: Sübhâne Rabbiyyel-a'lâ der. Yani “Rabbimiz, her ne kadar yüce ve temizdir” anlamına gelen bu cümlenin, kainatın her anını Allah’a hamd ile doldurduğunu gösterir.

İslam’da doğanın tüm varlıkları, bilinçli ya da bilmeyerek, Allah’a ibadet eder. Kur'an-ı Kerim’de, “Yediği göğün, yeryüzünün ve onlara gizlenen her şeyin, Rabbine hamd eder” (Nahl, 49) buyurulur. Bu ayet, sadece insanlarla sınırlı olmayan bir ibadet düzeninden bahseder. Kuşlar da bu düzenin parçasıdır.

Hatırlayalım ki Hz. Süleyman (a.s.), kuşların dilini anlayabilen peygamberlerdendi. Kuran-ı Kerim’de, anasır (kuşlar) arasında konuşulduğunu ve Allah’a tâat ettiklerini ifade eden ayetler vardır. Kumrular, bu manevi atmosferin en sade temsilcilerindendir. Onların cılız ötüşü, sadece bir doğa sesi değil, bir tesbih dizisidir.

Her sabah pencerenize konan bir kumru gördüğünüzde, o minik canlının da sizi unutmamak için bir tesbih getirdiğini düşünün. Belki de o an, “Sübhâne Rabbiyyel-a'lâ” diye fısıldadığını hayal edin. Çünkü bu, gökten inen bir hatıra: doğa, hep birlikte tesbih çekiyor.