Kur'an ı Kerim'de Tanrı geçiyor mu?

Kur'an-ı Kerim'de "Tanrı" Geçiyor mu?

Kur'an-ı Kerim'de "tanrı" kelimesi, bildiğimiz anlamıyla, yani bir baş harfiyle ve özel bir isimmiş gibi kullanılmaz. Aslında bu dikkat çekici bir ayrıntıdır: "el-ilâh" (الإله) şeklinde, yani "ilâh" kelimesinin önüne tanımlık (lam-ı cer) gelerek "o tanrı" anlamında hiçbir yerde geçmez. Bu, Kur'an'ın tek tanrılı inancı vurgulamasının bir yansımasıdır.

Kur'an'da "ilâh" kelimesi genellikle küçük harfle, yani herhangi bir tanrı anlamında kullanılır. Özellikle çok tanrılı toplumlardaki putlara veya halk tarafından tanrı addedilen varlıklara işaret ederken bu şekilde geçer. Örneğin, "onların ilahları" denildiğinde, bu, putlara veya yanlış yola sapmış inançlara atıfta bulunur. Ama asıl Tanrı, yani Allah, bu tanımın çok ötesindedir.

Allah, Kur'an'da her zaman kendi ismiyle, yani "Allah" olarak anılır. Bazen "Rab" (Efendimiz), bazen "Allah", bazen de "Allah'ın Resulü" gibi ifadelerle peygamberlerin mesajı aktarılır. Bu, O'nun tüm diğer "ilah" kavramlarından ayrı, tek ve benzersiz olduğunu vurgular. Kur'an, "İlahınız tek Allah'tır" (el-Bakara, 163) buyurarak bu birliği net şekilde ortaya koyar.

Öyleyse, Kur'an-ı Kerim'de "tanrı" kelimesi, bizim Türkçe'de büyük harfle kullandığımız, tekil ve özel bir isim olarak değil, çok sayıdaki yanlış ilahı ifade etmek için kullanılır. Gerçek Tanrı, onun adıdır: Allah.