Ruh teslimi ne zor şeymiş?

Ruh Tesliminin Son Anı

“Lâ ilâhe illallah, ruh teslimi ne zor şeymiş!” Bu kutsal sözler, son nefesini verirken Hz. Muhammed’in (s.a.v.) dudaklarından dökülen dua ve teslimiyetin bir yansımasıdır. Hz. Âişe’nin anlattığına göre, Peygamber efendimiz bu cümleleri hafif bir sesle fısıldamış, ardından “Maa’r-refîki’l-a’lâ” yani “En yüce dostla birlikteyim” diyerek bu dünyadan göçmüştür.

Ruh teslimi, yalnızca bir bedenin can vermesi değil, aynı zamanda kalbin tam anlamıyla Allah’a yöneldiği, tüm varlığın teslimiyetle iç içe olduğu bir andır. İşte bu bakımdan Hz. Peygamber’in son sözleri, bir müminin nasıl vefat etmesi gerektiğini bize en güzel şekilde gösterir. Hayatının son anında bile tevhidi getirmesi, imanın ne kadar derin bir hâl olduğunu hatırlatır.

“Ruh teslimi ne zor şeymiş!” Bu ifade, ölüm anının kolay olmadığını, hatta en sağlam kalpleri bile sarsabileceğini gösterir. Ancak Peygamberimiz (s.a.v.), bu zorluğu bir dua ile, bir tevhitle, bir teslimiyetle aşmıştır. Bu, bize ölümün korkusu yerine, onun bir kavuşma fırsatı olarak nasıl karşılanması gerektiğini öğretir.

Bu olay, sadece tarihin bir anı değil, her Müslümana bir ders niteliğindedir. Son nefesimize kadar “Lâ ilâhe illallah” demeye, kalbimizi Allah’a yöneltmeye, ona teslim olmaya çalışmalıyız. Çünkü ruh teslimi, imanın en derin anlarından biridir.