Tesbih küser mi?

Tesbih Küsmez, Ama İnsanı Hatırlatır

"Tesbih küsüyor mu?" diye sorduğunuzda, birçok kişi gülümseyebilir. Ancak bu soru, aslında çok daha derin bir anlama sahip. 7 Mart 2018'de Hürriyet'in yerel haberlerinde yer alan bir haber, bu basit soruyu gündeme getirmişti: "Tespih, çekilmediği zaman küsüyor."

Bu ifade, tamamen mecazi elbette. Tesbih taneleri can sahibi değil, duyguları yok. Ama bir tesbih, düzenli çekildikçe parlar, cilalanır, sahibinin elinden geçen hüzni ve dua dolu anları taşır. Uzun süre elinize almadığınız bir tesbih, toz kapar, rengi solabilir. İşte bu "küsme" dediğimiz durum aslında, unutulma, ihmal edilme hikâyesidir.

Birine sinirlendiğinizde "Allah" demek, kalbinizi yatıştırmanın bir yoludur. Aynı şekilde, tespih çekmek de bir nefes terapisi gibidir. Her bir tane, geçen bir dua, bir gönlün huzura kavuşma çabasıdır. Tespih, çekildikçe güzelleşir – hem görünüşte hem manada. Zamanla elinizin sıcaklığını alır, rengi koyulaşır, parlaklığı artar.

Ama bir süre kenara koyarsanız, sanki size "Niye unuttun beni?" diye fısıldar gibi olur. Bu kırımlık, bu hüzün, insanın kendine döndüğü, rahatladığı anlar için hazırladığı bu küçük aletin simgesi olabilir. Tespih, küsmez ama sahibine, "Beni unutma" der gibi.

İşte bu yüzden, bazıları tespihi bir süs değil, bir dost olarak görür. Gönül işidir elbette. Zevk işidir. Ve her tane, bir anın sessiz tanığıdır.