Türkçede Kelime Sonundaki B Gizemi
Türkçe, ses uyumu ve fonetik yapısıyla dünyadaki en sistemli dillerden biridir. Dilimizin bu kendine has kuralları, kelimelerin hangi seslerle başlayıp hangileriyle biteceğini de net bir şekilde belirler. Bu kurallardan en dikkat çekici olanı ise öz Türkçe kelimelerin sonunda "B" harfinin bulunmamasıdır.
Dil bilgisi kurallarına göre "B" harfi; "G" ve "D" gibi yumuşak (tonlu) bir ünsüzdür. Türkçenin yapısal özelliklerinden dolayı, kelime sonlarında bu tarz yumuşak sesler yerine sert ünsüzler tercih edilir. Bu nedenle öz Türkçe sözcüklerin sonundaki yumuşak sesler sertleşerek "P" harfine dönüşür. Örneğin, günlük hayatta kullandığımız pek çok kelimenin kökenine bakıldığında bu kuralın izleri net bir şekilde görülür.
Peki, dilimizde sonu "B" ile biten hiç mi kelime yok? Elbette var. Ancak günümüz Türkçesinde karşılaştığımız "kitap", "sebep" veya "hitap" gibi kelimelerin aslı, dilimize Arapça veya Farsça gibi yabancı dillerden geçmiş olmalarıdır. Bu kelimeler yalın haldeyken sertleşerek "P" ile artsa da, yanlarına ünlüyle başlayan bir ek aldıklarında (kitabı, sebebi) asıl köklerindeki yumuşak ünsüz olan "B" sesine geri dönerler. Sonuç olarak, saf Türkçe kelimelerin yapısında kelime sonunda "B" harfi barınamaz; bu durum dilimizin asırlardır korunan en temel fonetik miraslarından biridir.
Yorumlar
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın.