Türkiye tarımda kendine yeter mi?

Türkiye Tarımda Hâlâ Kendine Yeter mi?

Türkiye, uzun yıllardır “tarımda kendine yeter” statüsünü koruyor. Ancak son yıllarda bu durum sarsılmaya başladı. Geçmişte tarım sektöründe elde edilen başarılar, ülkemizi dünyada bu alanda sadece yedi ülke arasında tutuyordu. Bugün ise bu tablo yavaş yavaş değişiyor.

Enerji ve teknolojide olduğu gibi tarımda da dışa bağımlı hâle gelme riski giderek artıyor. Gübre, tohum, tarım ilaçları ve traktör gibi girdilerin büyük bölümü artık ithal ediliyor. Bu durum, üretimin maliyetini yükseltiyor ve çiftçinin elini kolu bağlıyor. Üretim artsa bile, ithal girdilere olan bağımlılık, tarımsal bağımsızlığı tehlikeye sokuyor.

İklim değişikliği, su kıtlığı ve toprak erozyonu gibi doğsal faktörler de üretimi olumsuz etkiliyor. Tarımda sürdürülebilirlikten uzak, yoğun girdiye dayalı modeller, kısa vadede verim verse de uzun vadede hem çevre hem de ekonomi için risk oluşturuyor.

Uzmanlar, yeni bir tarım yol haritası belirlenmediği takdirde, Türkiye’nin tarımda kendi kendine yetme statüsünü kaybedebileceğini ifade ediyor. Yerli tohumun desteklenmesi, suyun verimli kullanımı, küçük üreticinin güçlendirilmesi ve sürdürülebilir uygulamalara geçiş bu yol haritasının temel taşları olmalı.

Tarım, yalnızca gıda güvenliği değil, aynı zamanda milli güvenliğin de bir parçası. Türkiye’nin bu alandaki bağımsızlığını koruyabilmesi, doğru politikalar ve uzun vadeli planlamaya bağlı.