Edat mı, Bağlaç mı? Farkı Nasıl Anlarız?

Edatlar ve bağlaçlar, Türkçede sıklıkla karışan iki sözcük türüdür. Ancak aralarında net bir fark bulunur. Cümleden çıkarıldığında o cümlenin anlamını bozuyorsa bu sözcük büyük olasılıkla bir edattır. Örneğin, “Onun gibisi çıkmadı” cümlesinde “gibi” edatıdır. Eğer bu kelimeyi çıkarırsanız, “Onun sisi çıkmadı” gibi anlamsız bir ifadeyle karşılaşırsınız. Dolayısıyla “gibi” burada cümlenin anlam bütünlüğü için gereklidir.

Bu durum bağlaçlar için aynı şekilde geçerli değildir. Bağlaçlar, genellikle iki cümleyi ya da cümlenin iki bölümünü birbirine bağlamak için kullanılır. “Geldi ama konuşmadı” cümlesindeki “ama” bir bağlaçtır. Bu sözcüğü kaldırdığınızda cümle “Geldi, konuşmadı” hâline gelir. Anlamda daralma olsa da cümlenin genel mantığı bozulmaz. Yani bağlaç çıkarıldığında cümle hâlâ anlamlı durabilir.

Edatlar genellikle isimlerden önce gelir ve bu isimlerle birlikte bir anlam bütünüsü oluşturur. “İçin”, “karşın”, “doğru”, “etrafında” gibi sözcükler buna örnektir. Bağlaçlar ise “ve”, “veya”, “çünkü”, “fakat” gibi sözcüklerle iki yargı arasında ilişki kurar.

Bu nedenle, bir sözcüğün edat mı yoksa bağlaç mı olduğunu anlamak istiyorsanız, onu cümlenin dışına çıkarın ve anlamı kontrol edin. Anlam bütünlüğü bozuluyorsa, büyük ihtimalle karşılaştığınız bir edattır.

Ayrıca bakınız

Ayrıntılı makaleler

İlgili konular